?... en ?...

Karel: enters the room
Maria: enters the room
Karel: ben jij religieus?
Maria: Ik kan nu eindelijk praten
Karel: hoezo? Heb je jaren lang niet kunnen praten dan? of ben je nog heel jong?
Maria: En of dat komt doordat ik religieus ben? ik weet het niet
Maria: Laten we het er op houden dat ik nog heel jong ben...
Of dat ik nog jong wil zijn; aan jou om daar iets van te
maken
Karel: luister jij alleen naar god dan? Heb je zlef geen eigen mening?
Maria: God spreekt toch de waarheid? Waar moet ik dat anders vandaan halen?
Karel: God kan zoveel zeggen. Ik sta elke dag op het land. Noeste arbeid noemen ze dat geloof ik. Nou dat vind ik gelul. Ik sta gewoon elke ochtend vroeg op. Haal het gewoon uit jezelf, of je werk.
Maria: Vertelt het land jou dan wat je moet doen? Hoe je moet handelen? Hoe je de mensen moet benaderen? hoe je je eten moet koken? Hoe je de was moet vouwen en de schoenen moet poetsen?
Karel: Nee dat vertelde mijn vader. Hij heeft me geleerd hoe je een paard moet beslaan, een koe melken. Meer hoef ik niet te weten. De was daar zorgt mijn vrouw voor.
Maria: Dus of je vader, of je vrouw is jouw god voor jou?
Bak je zelf wel eens een ei?
Karel: Nee, ik heb het van mijn vader geleerd, hij is geen God. Hij is mijn vader en mijn vrouw doet gewoon haar werk.
Maria: Werk, man werk,
als je het vaak genoeg zegt
ga ik vanzelf kreu
Karel: En ja een ei kan ik best bakken trouwens. Volgens mij heb je dat praten wat je net ken ook nog niet goed onder de knie. En ja ik werk, er moet toch ook gewoon brood op de plank krijgen. Jij krijgt toch ook niet alles van God aangereikt.
Maria: God heeft mij de mooiste dingen ion het leven gegeven en da werken daar bij hoort; ja daar was ik van op de hoogte. Maar dat ik op eigen houtje heb leren een ei bakken...ja daar kan ik dan best trots op zijn..
Karel: ik heb ook op eigen houtje geleerd om een ei te bakken en mijn vader heeft me ook alleen naast een koe neer gezet. Veel heb ik ook zlef moeten leren. Zonder de stem van God die alles in mijn oor fluisterd. Mijn vader leerde mij de kneepjes van het vak en daar ben ik hem dankbaar voor.
Maria: Maar mag ik jou nog wat vragen? welke gedachten komen er bij jou op wanneer jij in je eentje op de trekker op het land rijdt zo rond een uur of elf 's morgens ; vlak voor de koffie en de lunch? of je je ei gebakken of gekookt wilt hebben; of over andere bijzondere dingen die je bezig houden?
Karel: meestal over het werk wat nog volgen gaat. Meestal is het elke dag het zelfde. Maar ik hou me er op de tractor toch mee bezig, wie weet is het vandaag toch net iets anders.
Maria: goed; ik ge de gevangenen maar eens laten luchten; die moeten hun rondje ook maar weer lopen dacht ik zo. Met vriendelijke groet
Karel: dan ga ik een ei bakken. Da kan ik namelijk zelf.