Buck: enters the room
Prins Peter: enters the room
Buck: welkom.
Hoogheid?
Prins Peter: ach, ik ben heel gewoon gebleven, Buck, was het geloof ik??
Buck: buck is het.
Hoe is het met uw bevrijding, prins?
Prins Peter: Ik vond de eerste dag van mijn bestaan eerlijk gezegd al een bevrijding. Daarnaast heeft vandaag altijd iets extra's. Bevrijd voel ik me nooit alleen. Heel erg met zijn allen, he?
Zeg Buck, waar heb jij je de afgelopen zevenentwintig minuten nou mee beig gehouden?
Buck: Als mijn geheugen me goed bedient, was ik zo'n zevenentwintig min. geleden aan het luisteren heb ik een soepje genuttigd,dus zo gezien en geschreven weinig vrijheid. Laat dit een begin zijn.
Prins Peter: Ja Buck, voel je vrij, laat dit open gesprek met Mij een stukje vrijheid voor je betekenen. Neem het mee...
Buck: Ik doe mijn best prins peter, ik doe mijn best.
Maar het is zo'n groot woord "vrijheid"
En het moet, je moet dezer dagen zo vrij zijn, zo alles zelf bepalen, zelf weten, en ik weet het nog niet. Beetje bij beetje grabbel ik mijn vrijheid bij elkaar, maar het zal nooit genoeg zijn. Ik geef toe, prins Peter ik zit vast.
Ben te laat begonnen met mijn vrijheid te behouden.Maar ik heb een knagend, gelukzalig gevoel dat jij op een letterlijke danwel figuurlijkemanier achter mij staat.
Prins Peter: Absoluut, ik zit, sta en lig totaal achter jou en je keuzes.
Ik denk dat het heel moeilijk is om tegenwoordig te bevatten wat vrijheid voor een ieder kan betekenen.
Als je vast zit in je zoektocht naar vrijheid, dan kan ik je zeggen dat ik dat ook heel erg heb ervaren.
Maar metname mijn periode in het leger in Vietnam en Kongo heeft mij sterker gemaakt.
Een aanrader dus, dat leger.
Buck: Het leger wilde mij niet hebben. Ik wilde heel erg graag geloof me, alsjeblieft. Mijn schouders zaten te hoog, dit zou problemen geven met het nieuwe semiautomatische handwapen dat het ministerie van defensie in een lucratief contract met de fransen had besteld. Het gerucht wil dat de schouderriem niet toegerust zou zijn op hollandse afhangende schouders, je kent ongetwijfeld het postuur en de ferme schouders die daarmee gepaard gaan der Fransen. Ik had graag het land gediend en zo de optie mij een weg naar de vrijheid te schieten benut
Prins Peter: Ik heb zelf slavische voorouders en derhalve erg lage schouders dus dat kwam uitstekend uit ook voor het vorige semiautomatische handwapen.
Fransen hebben soms een beperkte visie op zaken.
Het is zonde als geengageerde helden daardoor afgeremd worden.
Elke remspoor zou vernietigd moeten worden in het leven.
Ik haat remmingen.
Buck: De gesprekken gaan weer beginnen!
Prins Peter: Nu Buck weg is, rest mij niets dan een slotwoord over al het leed uit te spreken.
Zoals Jacques Piratut ooit zei: Het leven zou geleefd moeten worden als een bos wortels wordt losgeschut.
Hij had gelijk. Water is soms net zo'n ballast als sommige zaken in het leven.
Alles kan heel erg ingewikkeld zijn.
Je kan je alleen voelen
verdwaals
in een groot bos
vol mos of weggeworpen bierblikjes
de schaduwen daar kunnen je heel klein maken
zo klein als een soesje
een soesje waar al een hap uit is gegeten
alleen op een oude stoffige tafel
bij je grootouders
studio sport staat aan
de zon scheen eerder die dag
maar zo klein als die dag zou je je nooit meer voelen
want het antwoord is dichter bij dan je gisteren had ingeschat
zo is het en niet anders
en de rest is
een beetje trek in meer
(een schot in de leegte klinkt nog na terwijl Prins Peter de ruimte heeft verlaten)