DIALOGUE

© Rogier and Robbie 17 September 2000

robbie: enters the room
de slager: enters the room
robbie: Vuurtje? Heb je een vuurtje voor me?
de slager: Zeker jong. Weet je dat roken slecht is voor de gezondheid
robbie: De gezondheid? Geestelijk of lichamelijk. Dat maakt namelijk wat verschil, weet je, geestelijk of lichamelijk dus als u dat verschil even duidelijk wilt maken voor me - en geeft u me dan intussen een vuurtje, ik sta op springen. Figuurlijk dan.
de slager: Kijk eens aan, een mooi vuurtje voor jou.
Mijn vuurtjes hebben altijd iets van een kerstfeest, vind je niet.
...
Voor mij verschilt het geestelijke en het lichamelijke niet zo.
Voor mij is alles vlees.
Vleselijk genot.
Vlees!
Heerlijk!
robbie: Een brandende fakkel, zie eens aan, een toorts. Een heilige maria-kaars, een inferno, een brandende braanstruik. Ik vraag u een vuurtje en ik krijg een stukje bombardement. Een stukje Dresden. Een klein Hiroshima. Voor mij is alles... spiritualiteit. Het vlees is mooi... voor even. Maar dan rot het weer zo weg, als u begrijpt wat ik bedoel. En zelfs dat genot waarover u zo vurig spreekt. Het beklijft niet, am I clear?
de slager: Ja ja, spiritualiteit! Ik ken dat wel.
Gevaarlijk goedje.
'Kan je blind van worden.
Ik zelf ben een keer al mijn haar kwijt geraakt met het aansteken van de BBQ.
Lekker man! Veel vlees op de BBQ.
Maar eh... beklijvend vlees?
Dat klinkt niet goed.

robbie: Neem nou even die hand van u. Een mooie hand. Uw hele leven zit in die hand. Het fraaie lijnenspel en alles zo... uniek. Zo enig, zo wonderbaarlijk authentiek. En neem nu dit kleine mesje, hier. Een prachtige uitvinding. Nuttig, en met een zekere esthetiek. Metaal, dat harder is dan vlees, scherper dan vlees. Vindt u het een mooie uitvinding?
de slager: Ja ja. Zeg maar eh...
He knulletje, pas nou maar even op he!
Nee nee...
Leg dat mes nou maar weer neer he!
he,he,he... Wat gaan we doen.
robbie: Zo'n stoere man als u, die kan toch best een kootje missen? Een kootje maar. Een kootje voor de kunst. Beklijvend vlees, ik zet 'm voor u alleen op formaldehyde.
de slager: Godverdegodverdegodver!!!
Mijn hand!
...
Alles zit onder het bloed man!
Je hebt me verminkt.
Zo kan ik toch niet meer slachten.
Zo kan ik toch niet meer snijden.
Weet jij wel hoe gecompliceert dat slachten is?
Goed slachten is een kunst!
robbie: Neem me niet kwalijk ik was alleen op uw kootje uit. De rest van de hand mag u houden. Een kleine handicap, dat maakt je sterk. Is dat Hans de Booi wat u zingt. Ik dwaal af, en maakt u zich geen zorgen. Ik zet 'm voor - u - alleen - op formaldehyde. Ware kunst, al zeg ik het zelf. De rest van uw lichaam rot weg in de loop der jaren en uw kootje hier blijft prachtig jong. U klaagt, terwijl ik u een dienst heb bewezen.
de slager: Ik begrijp er niets van!
Waarom doet U dit???
Voor de kunst???
...
U maakt me kapot.
...
Zeker omdat ik een Turk ben.
robbie: Doe niet zo modieus daar kan ik niet tegen. Mijn camera hier registreert alles en tussen ons gezegd en gezwegen - ik wil het graag zuiver houden wat hier gebeurt.
Alleen wat er werkelijk gebeurt.
Alleen de zuivere emotie.
Geen subjectief geouwehoer.
Als ik u straks - met dit wonder van vernuft - in uw knie zal schieten wil ik dat u het zuiver houdt.
Alleen de pijn.
Geen ethisch gezeur.
Ethiek is zooo subjectief.

Werkt u mee?
de slager: Ik eh...
...
Godsamme.
Het vlees van een koe die vreselijk bang is, voordat hij geslacht wordt is bij consumptie het lekkerst.
Zit vol adrenaline.
Sappig.
Mals.
...
Geen ethiek zegt U?
Dit is de wet van het slachten!
...
Ik voel me steeds malser worden.
...
Ik moet hier wel aan mee werekn.
...
Gaat uw gang.
Maar doe het snel.
(R.Rond jij het af?)
robbie: Ik zie het al, de blokkade die ik even bij u voelde is opgetrokken en geslecht. U bent een verstandig mens, dat zie ik nu en ik weet zeker dat u er geen spijt van krijgt. En - u heeft toch nog een knie?
Vergun mij deze kleine spitsvondigheid.
Ze zeggen...
Ze zeggen...
Ze zeggen (fluistert) met zo'n knie...
Dat de vrouwtjes ervoor vallen

 
 


"Forum" Give your reaktion
 
 

<