MONOLOGUE

© Peter van Straelen, played by Arnoud Jacobs 17 September 2000

Eens droomden wij
op spinnige zolders
in salpeteren sous-terrains
door holle koboltwegen
en op de met sluipende sneeuw bedekte velden
dat alles anders zou worden.

Wij zouden eindelijk voorgoed
het taaie onrecht in de duldende grond stoppen
in de vaststaande onzekerheid
dat het in deze ultieme bergplaats
niet meer zou kunnen kiemen.

Dat droomden wij.
En we hadden trotse, allesomvattende plannen
die sloten als bussen
en alleen maar het goede lieten doorsijpelen.
Maar het goede is vervelend voor hen die het slechte willen
en daarvan wilden wij niet weten.

Het slechte was nu:
dat was de bloedige operette
en na de voorstelling zouden de spelers gaan
tot aan de volgende
en inmiddels zouden wij de regie in handen nemen
geen macht boven recht maar recht.

Het zou de eerste maal in de van bloed
en vrome beloften druipende geschiedenis van de mens zijn
dat met het recht een begin van een begin gemaakt werd.

En wij geloofden het.
Eigen leven niet tellend voor de goede zaak.
Niet van één maar van allen.
En naarmate er meer vermoord werden
langs beide kanten
langs alle kanten
voor de goede zaak
de beide goede zaak
de allekanten goede zaak
geloofden wij dieper in het recht.

Want dat dachten wij van onze zaak:
een zaak van niets
een zaak zonder wapens
een zaak zonder kerken
een zaak zonder partijen
een zaak zonder negers, chinezen
inboorlingen, vreemdelingen.

Eenvoudige een zaak.
Die van de mens
en van de zonsopgang
en van de merel die week fluit en lokt
en van de stille sloot die ligt te liggen
en het nevelneon boven het IJ
en de Scheldetoren om de Eifeltoren
boven de Thames en overal

Kinderen zouden weer argeloos
in het zand kunnen spelen
die goede oude zon van toen die zou weer schijnen
voor ons allen
boven ons allen
een man zou weer blij en gelukkig
zijn vrouw nemen
en op de achtergrond zou je stil Mozart ontdekken.



Maar...
Maar de generaals zie je
en de kerken zie je
en de partijen zie je
en de A-bom weet je
en de H-bom weet je
en de vrijheid weet je
en de democratie begrijp je
en de dictatuur begrijp je
en de buitenlandse valuta snap je
en de uitvoerrechten snap je
en de invoerrechten snap je
en het hiernamaals begrijp je
en het daarvoormaals begrijp je
en je moet elkanders mening respecteren
behalve wanneer dit te nadelig wordt!
en je mag niet haatdragend zijn
En allen die erkenden wat hiervoor kwam te beginnen met de generaals,
die herstelden!

De bonte avonden hoor je
de vergevingsgezindheid hoor je
de barmhartigheid hoor je

en wij zijn niet allen hetzelfde hoor je
tot horen en zien vergaat
hoor zien voel snap begrijp weet je!

En er zijn weer kampen
en er zijn weer blokken
zo gaat dat.
En om acht uur valt alles stil.

Een kind dat aan het voetballen was verstijfd.
Het ene beentje nog in schophouding
Dat hebben ze thuis gezegd.
Maar ik zag het van achter mijn raam
en tranen biggelden van mijn smoel
omdat ik wist
wat het kind niet wist
wat zijn ouders niet wisten.

En over 120 seconden
kan het hele circus weer beginnen.

Maar wij,
eens droomden wij
enzo verder
enzo verder
enzo verder.


 
 


"Forum" Give your reaktion
 
 

<