Chat:

© Paul de Bruyne & Rogier Schippers 01-07-2000

Chat tussen Paul de Bruyne en Rogier Schippers
De Verschijning 01-07-2000

Boot nadert kust van Albanië. Twee mannen aan de railing.
Kinderen duiken in zee en zwemmen naar de boot in de hoop op wat geld.

tiepie: Enters Chatroom

tiepie: tiepie is ready

Dutroux: Enters Chatroom

tiepie: een land in burgeroorlog nader je het best vanop de zee

Dutroux: Gedag, heeft U misschien wat klein geld

tiepie: als de zon zakt en de heuvel rood worden is het tijd om te landen

Dutroux: Er is weinig waar ik meer eens zou kunnen zijn. U lijkt geen vreemde op dit gebied?

tiepie: een vreemde ben ik nergens. Of overal als je dat wil

Dutroux: Dat klinkt tragies, toch zie ik het een en ander aan levenslust in uw ogen

tiepie: het is altijd spannend een soort van oude bekende te ontmoeten

Dutroux: Vreemd, ik heb zoiets het zelfde. Het brengt...,hoe zal ik het noemen..., het brengt de jeugd in mij boven.

tiepie: een belangrijk gevoel

Dutroux: Bijzonder, maar vergis je niet ,als ik U je mag noemen, ik ben hier op zakelijk vlak, ik ben vrij ondernemer, vrij in de meest vrije zin van het woord. Maar wel zeer bezield

tiepie: de vrije markt is een creatieve kracht. Toch blijf ik liever romanticus. Het samengaan van oorlog en jeugd is een levenselixir dat ik met niemand delen; aan niemand verkopen wil

Dutroux: Ja ja. Toch mag ik oorlog en jeugd graag delen. Mijn levenselixer zit hem vervolgens in de verkoop daarna. Alles op zijn beurt. En laten we reëel zijn: voor niets gaat de zon op.

tiepie: de koopwaar is goed hier. Wie maandenlang met een kalashnikov heeft rondgezeuld en alleen maar bonen heeft gevreten, hunkert naar wat tederheid; een sterke zachte arm, een extra dollar die de harten open doet bloeien

Dutroux: Zo eenvoudig kan het leven zijn. Heeft U kinderen? Ik heb graag kinderen. Daar komen ze, zie ze glimmen in de golven. Hoe schuldig kan onschuld soms zijn

tiepie: en laat niemand mij vertellen dat ze niet vermoeden wat wij zoeken; ze bieden zich aan als dolfijnen, hijsen zich boven het water, laten hun bruingebrande kinderlijkheid bijna strelen toch, Voor 1 muntje kijken ze ons in de ogen en lachen hun lach

Dutroux: Godverdomme, laten we to the point komen. Ik heb een hotel geregeld, ik betaal de onkosten. Heeft U cameravrees

tiepie: je kunt niet als een bruut tewerk gaan mark. Deze kinderen zijn te koop. Maar hun ouders zouden beledigd zijn als we niet met hen over een redelijke prijs zouden onderhandelen. geduld;

Dutroux: Geduld, geduld, En dan heb je het over een redelijke prijs? Kom hier rotjoch!! Hier!! Jammer. Moet je eens zien zeg... Je hebt gelijk, Deze mensen moeten begeleid worden, Met hun medewerking komen we stappen verder. Iedereen oet hier toch aan kunnen verdienen

tiepie: de kunst van het kinderenvangen ligt wat anders dan het rotzooien met karkassen van autoùs. He jij daar lieverd, hoe heet jij? Saranda? saranda kom eens uit het zwater jongen en ga je oom eens halen of je officier neem alvast deze cola mee en ... zie je mark; hij rent als een hinde recht in onze val. wat een schoonheid toch in de natuur. Kun jij ze dumpen ergens? veilig? verkopen of leasen? wat is het beste in deze dagen?

Dutroux: En dat noemt zich romanticus. Hahaha. Meneer Tiepie: Rechercheur de Bruin van Zedenpolitie, het lijkt mij beter dat U even meekomt. Heeft U als afsluitende text nog iets te zeggen, Dan heeft U nu de gelegenheid

tiepie: heel fout mark heel fout. Op een dag loop jij nog eens tegen de lamp. watch my words.

Dutroux: Dank Paul, dit was het, we gaan hem zo spelen, we bellen je of vanavond of morgen. Het was bizarre poëzie vanavond, nogmaals dank, groet Rogier

Dutroux: Leaves Chatroom

"Forum" Give your reaktion

<